تبلیغات

زنده رود باغبادران

زنده رود باغبادران - پل چوبی ملک آباد وتراده -نقاشی اثر مسعودفتحی باغبادرانی

« باغبادران پایتخت طبیعت و گردشگری استان اصفهان »

پل چوبی ملک آباد وتراده -نقاشی اثر مسعودفتحی باغبادرانی

تاریخ:دوشنبه 19 خرداد 1393- 04:30 ب.ظ

06lcch63srr32yf4yba9.jpg

       نام اثر : پل چوبی ملک آباد و تراده

       مکان : شهر باغبادران  

       رنگ و روغن روی بوم :70*100سانتیمتر

 

     پل چوبی ملک آباد تا چند سال قبل وجود داشته است لیکن در سال 1366به جای پل چوبی و قدیمی ملک آباد یک پل فلزی توسط ماشین سازی اراک بر روی رودخانه احداث شد و به مرحله بهره برداری رسید .

     از دیر باز باغبادران از نظر مسایل اقتصادی و فرهنگی بسیار حایز اهمّیّت بوده است و پس از تأسیس شهر جدید باغبادران ارتباط راههای کاروان رو از اصفهان به خوزستان در شمال زاینده رود که از منطقه باغبادران می گذشته قطع گردیده، زیرا از پل زمانخان هیچگونه پل ارتباطی در این مسیر حساس وجود نداشته است .

     مردم زحمت کش و هنرمند باغبادرانی وقتی شهر جدید باغبادران را بنیاد نهادند . جهت برقراری ارتباطات جاده ای در نزدیکی پل ویران شده خان و همچنین دو سوی محله ملک آباد و باغبادران اقدام به ساختن پل چوبی بر روی زاینده رود نمودند .

     با احداث این پلها مجدداً ارتباط بین باغبادران – نجف آباد وباغبادران ، لنجان سفلی برقرار گردید و رفت و آمد کاروانها از این مسیر شروع شد . چون بلوک آیدوغمیش یا منطقه لنجان علیاء کوهستانی است و درآن زمان سدی بر روی زاینده رود احداث نشده بود . تأسیسات را مهار کند ، در فصل بهار بارانهای موسمی مستقیماً وارد زاینده رود می شده و تشکیل سیلاب می دادند .

      سیلاب خسارات زیادی به مزارع و باغات وارد می کرد وهمه ساله این پل چوبی را با خود می برد . جوانان غیور باغبادرانی درآن فصل سرما خود را به آب انداخته وتمامی چوبهای پل را از آب می گرفتند . خراب شدن این پلها همه ساله برای مدت زمان کوتاهی تا زمان بازسازی مجدد آن موجب قطع راههای شمال زاینده رود در این مسیر می شود .

     مردم فعال باغبادران در فاصله بین خراب شدن تا بازسازی پل چوبی ، بوسیله الوارهای چوبی و طناب زورقی می ساختند که به زبان محلی به آن (تراده ) می گفتند .تراده وسیله ای بود برای جابجا کردن مسافرانی که پیاده از این مسیرها در رفت و آمد بودند و یا جهت تأمین مایحتاج خود به این شهر رفت و آمد می کردند .

     برای برقراری ارتباط با ساحل شمالی زاینده رود و برای راه اندازی تراده جوانان غیور این شهر که اکثر قریب به اتفاق آنها فنّ شنا را به خوبی می دانستند ، یک سر طناب تراده را به دست خود می گرفتند و در حساس ترین و خطرناکترین زمان سیاب با شنا از عرض رودخانه می گذشتند و اینگونه با ساحل شمالی زاینده رود ارتباط برقرار می کردند . یکی از مردان غیور باغبادرانی که فنّ بردن طناب تراده از عرض رودخانه را به خوبی می دانسته مشهدی رضا شفیعی فرزند کربلایی رجبعلی بوده است.

     در بعضی مواقع سیلاب تراده را واژگون می نموده و مسافران و بارآنها طعمه سیلاب می شده است . اما جوانان غیرتمند باغبادرانی که بیشتر اوقات در محل نصب تراده حضور داشتند اینگونه مسافران سانحه دیده را با بار آنها می گرفتند . نشنیده ایم که با واژگون شدن تراده کسی را آب خفه کرده باشد .